Bir pazar sabahı kahvaltısında daha hep beraberdik. O sabah geç kalkıp saat 11'e doğru güzel cicilerimizi giyinip, Melinay'ı da süsleyip püsleyip küçük halamıza kahvaltıya gittik. Bizlere mükellef bir sofra hazırlamışlardı Canberk kuzeninde yardımlarıyla...:) İlk defa Melinay, hala ve amcasının evinde olmasından dolayı etrafı güzel bir süzdü tabi. Ve ilk ağlamasnı da biz sofraya oturmadan yaptı çünkü acıkmıştı minik farem. Onun karnını doyurduktan sonra bizde kahvaltımızı keyifle yaptık. Melinay'ın ikinci derdi nüksetti popomisini de yaptık. Sonra biraz sevdirdi kendini kuzenlerine, amcasına ve halasına. Ama çok geçmeden üçüncü derdimiz kapımıza dayandı Uyku.... Annesinin kucağında pış pışlanarak güzelce uyudu benim kızım. Sonra biz onu babannesi ile salonda bırakarak mutfağa kahvaltı sofrasını kaldırıp sohbet etmeye geçtik. Güzel bir pazar sabahı ve kahvaltısından dolayı çok teşekkürler TÜLÜCE ailesi...
