TEYZEMİ ZİYARET ETTİM

O gün hava günlük güneşlikti, çıkalım biraz da hava alsın kızım istedim dershanede biyoloji öğretmeni olan teyzesini ziyaret ettik, Melinay elden ele gezmekten yoruldu en son teyzesinin kucağında kalemlerde buldu mutluluğu.....

24 KASIM

Melinay'ın 1.yaş gününün özel ve bir o kadar güzel geçmesini sağlamak için elimden geleni yaptım diyebilirim. Doğum günü partilerinin ilkini sevgili teyzemiz organize ettiğinden biz sadece davetli konumundaydık. O herşeyi,  hediyelerimizi, pastamızı ve akşam yemeğimizi ayarlamış  bize 21 Kasım akşamı dedemiz, ananemiz, dayımız ve kuzenlerimizle güzel bir  Melinay 1 doğum günü yaşattı. Çok teşekkürler herşey için canım ablacım iyiki varsın.

ikinci doğum günü partimizi evde aile arasında ve yakın arkadaşlarımızla kutlayalım dedik. Sevgili babamız o gün Ereğli sınırlarındaydı ve herşeyin koordinasyonunda o vardı. İçinden çıkamadığı anlarda telefondan bana ulaştı.
Canım benim hayatımın en anlamlı yanı,  sen bir tanesin...

Sevgili Sesa halamızın yardımıyla o akşam eve geldikten sonra önce Melinay'ı giyindirip hazırladım, sonrada meleğimin doğum günü sofrasını...Daha sonra acıkan prensesle tekrar ilgilenerek ona yemeğini yedirdim üzerine kirletmemeye çalışarak. İlk gelenler Cem amca, Ceren teyze ve Suna yenge oldular. Sonra Leyla halamız ve amcamızla (tek geçerim) kuzen Canberk ve Berkay, ve sonra da Ilgın kardeş ile Fatma teyze ve Özgür amca, gecenin assolisti Duru arkadaştı. Aslıhan teyze ve Murat amca ile onlar en son geldiler. Pastamızı hemen keselim diye hazırlamaya koyulduk ama nedense küçük cadının o akşam neşesi bol olmasına rağmen bir türlü adam gibi poz vermedi objektiflere... Sonrasında Duru ile oyun oynarken Duru'nun her aldığını elinden aldı. Yani o akşam bir acaipti benim kızım anladı galiba 1 oldum diye de artistlik yaptı ama sen bir büyü hele ben o zaman sorarım sana küçük CADIM...

Melinayım, kanatlı bahar çiçeğim, arkadaşlarıyla ve ailesiyle  neyin kutlandığından habersiz, oynadı, gülücükler saçtı, sonra uykusu geldi, neden uyutulamadığını anlayamadı....

BAHAR TOMURCUĞUM

Sanki çoook uzun zaman önceydi, sanki ben çoook uzun bir zamandır anneyim. Sadece 1 sene aslında. Biliyorum, daha uzun zamandır anne olanlar bana 'daha dur, çok işin var, asıl bunda sonra başlıyor her şey' diyecekler. Yarınımı bilmiyorum, ben her günün kıymetini bilmeye, her anın tadını almaya çalışıyorum sadece. Her gün MELİNAY ilk doğduğu günkü gibi olmaya çalışıyorum, öyle olmak istiyorum. İlk günkü kadar, şefkatli, sevgi dolu ve sabırlı..Anneliğimin ilk 1 senesinin her günü bir diğeriyle kıyaslanamayacak kadar güzeldi. Her ne kadar ilk günler postnatal durumun verdiği etkiyle biraz salya sümük bir anne olsam da çabuk adapte oldum anneliğe. Günde 8' er defa emzirme, alt değiştirme, gaz çıkarma rutinini sürdürünce 2 ay sonra bir bakmıştım ki, ilk günler elime bile yakışmayan işler konusunda profesyonel olmuştum bile. Zaten ondan sonrası keyifli bir sarhoşluk şeklinde geçmeye başladı. Kızım bize, bana ve babasına, hayatın bütün mucizelerini birer birer göstermeye başladı. İzlemek hiç bir zaman bu kadar keyifli olmamıştı benim için. Şükürler olsun..Çok zamanlar hatırlıyorum, gecenin bir saatinde aniden uyanıp nefesini dinlediğimi, yalnızca emin olabilmek için yaşadığına...
Büyüyordu. Kendine hakim olmaya çalışıyordu. Önce başına, sonra omurgasına. Özgürlük, dengededeydi, dengede durmaktaydı. Önce başını tuttu, sonra sırtını. Önce bir yuvarlandı, sonra iki defa üstüste. Sonra bir ileri, bir geri.. Sonra süründü, sonra emekledi..Sırtına hakim oldukça oturmayı öğrendi. Önce destekli, sonra desteksiz. Bensiz, kendi başına.. Sıra popoya gelmişti. Popo havaya kalkarsa kalkmak kolay olacaktı. Ayağa kalktı, önce tutunarak, sonra ellerini bırakarak.. Önce birkaç saniye, sonra çokça saniyeler durdu ayakta. Sıra adımlardaydı, adım atarsa özgürlük bir adım daha ona yaklaşacaktı. Özgürlük, bir adım ötedeydi. Adım attı. Önce bir adım, sonra çok adım. Attıkça çoğaldı adımlar. Adım attıkça kısaldı Melinay'a uzak gibi gelen mesafeler.. Şükürler olsun..Melinayım, insan hayatının en büyük sıçrama yaptığı gelişim zamanını tamamladı. Minik bir bebekti, şimdi minik bir çocuk oldu. Minik bir insan olma yolunda hızla ilerliyor.Şükürler olsun..Bahar çiçeklerinin açışını seni emzirirken izlemiştim geçen sene.....

Evimizin önündeki erik ağacı gün be gün çiçek açtıkça, benim yeni baharım, kızım da gün be gün büyümüştü..İyi ki varsın, iyi ki doğdun bebeğim..İyi ki geldin, iyi ki açtın gözlerini yuvamızda güzel sonbahar çiçeğim....Öğretmenler günümün en anlamlı hediyesi, Cennetimize düşen ilk yağmur damlam...Daha çok yazarım ben bunlardan kızım çünkü sen benim herşeyimsin var mı ötesi?