Şu sıra nedense daha ben bir çocukken daha doğrusu genç bir kızken diyelim, sıklıkla okuduğum bir şiir aklımda.. Dizeleri aklıma gelmiyor, ama hatırlamak istiyorum her gün bugünlerde. Hatırlamak istiyorum bir zamanlar henüz çocuğum yokken, hatta henüz daha bekarken aklımdan çıkarmak istemediğim, hep gözümün önünde bir yerlerde tuttuğum dizeleri..Şair Halil Cibran. Hem şair, hem ressam, hem filozof... Şark diyebileceğimiz bir coğrafyadan geliyor. Eserleri, doğu ile batı felsefesini birleştiren bir çizgide olduğu için büyük önem taşıyor. Altta alıntıladığım bu şiir 1923 yılında basılan ilk kitabı, 'Ermiş' te yer alıyor. Hatırlamak istedim bu gece dizelerini. Hatırlarken de paylaşmak istedim.
ÇOCUKLAR HAKKINDA
Sizin diye bildiğiniz evlatlar gerçekte sizin değildirler,
Onlar kendilerini özleyen Hayat'ın oğulları ve kızlarıdırlar,
Sizler aracılığıyla dünyaya gelmişlerdir ama sizden değildirler,
Sizlerin yanındadırlar ama sizlerin malı değildirler,
Onlara sevginizi verebilirsiniz ama düşüncelerinizi asla,
Çünkü onların kendi düşünceleri vardır,
Onların bedenlerini barındırabilirsiniz ama Ruhlarını asla,
Çünkü onların Ruhları geleceğin sarayında oturur,
Ve sizler düşlerinizde bile orayı ziyaret edemezsiniz,
Kendinizi onlara benzetmeye çalışabilirsiniz,
Ama onları kendinize benzetmeye çalışmayın hiç ,
Çünkü Hayat ne geriye gider ne de geçmişle ilgilenir,
Sizler,evlatların birer canlı ok gibi fırlatıldıkları yaylarsınız,
Yayı gerenin elinde seve seve bükülün,
Çünkü oku atan O güç ,uzaklaşan okları sevdiği kadar,
Elindeki sağlam yayı da sever ....
Halil CİBRAN
Lilypie Fourth Birthday tickers
